Yıl: 2003 Seri: A Sayı: 2

ön kapak | arka kapak | ilk sayfa | içindekiler | contents | hakem listesi | editörden

 

 

İ Ç İ N D E K İ L E R

 

 

ILGAZ DAĞI MİLLİ PARKI GÖKNAR ALANINDA BULUNAN KÜÇÜK GÖKNAR KABUKBÖCEĞİ [Cryphalus piceae (Ratz.) (Coleoptera:Scolytidae)]’ NİN UÇUS SEYRİNİN BELİRLENMESİ (s. 1-18)

Ziya ŞİMŞEK

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

KENTSEL PEYZAJ TASARIM ve UYGULAMALARINDA DOĞAL STİLİN FONKSİYONEL DEĞERİ ve BUNLARIN KLASİK STİLLE KARŞILAŞTIRILMASI (s. 19-36)

Halil ÖZGÜNER

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

MONTAJA HAZIR MOBİLYA BİRLEŞTİRMELERİNİN PERFORMANSLARI (s. 37-48)

Ergün GÜNTEKİN

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

ILGAZ (DERBENT ve DORUK)’ DA ULUDAĞ GÖKNARI (Abies nordmanniana subsp. Bornmüllriana Mattf.) MEŞCERELERİNİN SİLVİKÜLTÜREL ÖZELLİKLERİ İLE SAPTANAN KABUKBÖCEKLERİ ve MÜCADELE (s. 49-60) YÖNTEMLERİ

Ziya ŞİMŞEK, Nuri ÖNER

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

PARAFİNLE EMPRENYE EDİLEN AHŞABIN MAKROSKOPİK ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE KURU SICAKLIĞIN ETKİSİ (s. 61-68)

A. Ali VAR

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

ULUSAL ORMAN ENVANTERİ KAVRAMI ve İSVEÇ ÖRNEĞİ (s. 69-82)

Ramazan ÖZÇELİK

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

KRAFT HAMURUNDAN KALINTI LİGNİNİN İZOLE EDİLMESİ ve YAPISI (s. 83-100)

Birol ÜNER

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

DOĞU KAYINI (Fagus oriantalis L.) ve KARA KAVAK (Populus nigra L.)  KOMBİNASYONU İLE ÜRETİLMİŞ LAMİNE AĞAÇ MALZEMELERİN BAZI FİZİKSEL ve MEKANİK ÖZELLİKLERİ (s. 101-114)

Hakan KESKİN

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

ISPARTA İLİNDEKİ BAZI REKREASYON ALANLARININ MEVCUT POTANSİYELLERİNİN BELİRLENMESİ (s. 115-132)

Murat AKTEN

HTML Özet PDF Tam Metin

 

 

TÜRKİYE’DEKİ AV TURİZMİ UYGULAMALARININ ÖZEL AVLAK İŞLETMELERİNE ETKİSİ (s. 133-148)

İsmail ŞAFAK

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

ISPARTA İLİ’NDE AGROFORESTRY UYGULAMALARI VE BU UYGULAMALARDA KULLANILABİLECEK BİTKİ TÜRLERİ (s. 149-160)

Serap FİLİZ, Ahmet TOLUNAY

HTML Özet  |  PDF Tam Metin

 

 

KARA CEVİZ (Juglans nigra L.) PLANTASYON YÖNETİMİ (Çeviri) (s. 161-178)

Ayşe DELİGÖZ

HTML Özet PDF Tam Metin

 

 


 

ILGAZ DAĞI MİLLİ PARKI GÖKNAR ALANINDA BULUNAN KÜÇÜK GÖKNAR KABUKBÖCEĞİ [Cryphalus piceae (RATZ.) (COLEOPTERA : SCOLYTIDAE)]’NİN UÇUŞ SEYRİNİN BELİRLENMESİ

(Bu çalışma TARP-2461 no'lu TÜBİTAK projesinin bir bölümüdür)

 

Ziya ŞİMŞEK

Ankara Üniversitesi Çankırı Orman Fakültesi 18200 Çankırı

Tel: 0376 212 1288 Fax:0376 213 6983

E-mail: simsek@forestry.ankara.edu.tr

 

ÖZET

Ilgaz Dağı Milli Parkı orman alanında Uludağ göknarı (Abies nordmanniana subsp. bornmülleriana  Mattf.)'nın ana zararlısı durumunda bulunan Küçük göknar kabukböceği [Cryphalus piceae (Ratz.) (Coleoptera: Scolytidae)]'nin populasyon gelişmesi ve uçuş periyodunun yapışkan tuzak yöntemiyle belirlenmesi amacıyla bu çalışma ele alınarak 1999-2000 yılında yürütülmüştür.

Yapışkan tuzaklar bir çıta üzerinde yerden 50, 100 ve 170 cm yüksekliklere 10 cm çap ve 30 cm yüksekliğindeki silindirik borular yerleştirilerek oluşturulmuştur. Hazırlanan 10 adet tuzaktan 5 adedi Derbent (1800 m), 5 adedi de Doruk (1900 m)'da böcekler kışlaklarından çıkmadan önce, göknar alanına yaklaşık 100'er m ara ile tesadüf parselleri deneme desenine göre yerleştirilerek erginlerin uçuş zamanı ve yüksekliği saptanmıştır. Ayrıca ağaç dallarına, üzerine yapıştırıcı sürülmüş ambalaj bandı sarılarak, erginlerin uçuş seyri izlenmiştir.

Bu çalışmaya paralel olarak ağaçların 1999 yılında 100 cm2’lik gövde kısmından, 2000 yılında ise 300 cm2’lik dal üzerinden alınan kabuk altında bulunan erginler sayılarak tuzakta yakalananlarla ilişkisi araştırılmıştır. Tuzaklarda genellikle 3'er gün aralıklarla sayım yapılmıştır.

Elde edilen verilerin istatistik analizleri sonucunda C. piceae erginlerinin ilkbaharda kışlaklarından çıkışta 170-200 cm yükseklikte yoğun olarak bulundukları saptanmıştır.

Kabuk altında C. piceae ergin yoğunluğu azaldığı sırada, yapışkan tuzaklarda artmaya başladığı saptanmıştır. Buna göre ergin uçuşlarının ve popülasyon dalgalanmasının yapışkan tuzaklarla izlenerek ormana yapılacak silvikültürel açıdan müdahale zamanının belirlenebileceği kanısına varılmıştır.

Anahtar kelimeler :Cryphalus piceae, Popülasyon Algalanması, Yapışkan Tuzak, Uludağ Göknarı, Silvikültürel Önlem.

 

DETERMINATION OF THE FLIGHT PERIOD OF THE BARK BEETLE [Cryphalus piceae (RATZ.) (COLEOPTERA:SCOLYTIDAE)] ON FIR TREES IN ILGAZ NATIONAL PARK

ABSTRACT

This study was carried out to determine the population development and flight period of bark beetle [Cryphalus piceae (Ratz.) (Coleoptera: Scolytidae)], the main pest of fir trees, by using sticky traps in Ilgaz National Park in 1999 and 2000.

Sticky traps (10 cm diameter x 30 cm long) were placed 50, 100 and 170 cm heights from the soil. 5 traps were placed in Derbent (1800 m altitude) and 5 traps were placed in Doruk (1900 m altitude) before the beetles leave the overwintering sites. Traps were placed according to randomized plot design with 100 meters intervals and so adult flight period and flight height were determined. Besides, parcel band having tangle adhesive were wrapped on the tree branches and adult flight period was determined.

At the same time, under the 100 cm2 and 300 cm2 bark area in 1999 and 2000 respectively, were examined and beetles were counted and so a comparison was made between the trap captures. Traps counts were made with 3 days intervals.

Statistical analysis showed that adult flights were at 170–200 cm heights when they left the overwintering sites in spring.

Adult density increased on the traps when the under bark counts decreased. Depending on the results of this study, it was concluded that adult flights and population fluctuations of the pest should be monitored by sticky traps and so timing of silviculture precautions can be determined.

Keywords: Cryphalus piceae, Population Fluctuations, Sticky Traps, Fir Trees, Silviculture Precautions

 

 


KENTSEL  PEYZAJDA DOĞAL STİLİN FONKSİYONEL DEĞERLERİ VE BUNLARIN KLASİK STİLLE KARŞILAŞTIRILMASI

 

Halil Özgüner

SDü Orman Fakültesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Isparta

Tel: (246) 2113134, Fax: (246) 2371810, E-mail: hozguner@orman.sdu.edu.tr

 

ÖZET

Yirminci yüzyılın sonlarına doğru insanların doğaya karşı davranışlarında meydana gelen hızlı değişim kentlerde doğal yeşil alanlara karşı halkın ve peyzaj alanındaki profesyonel kesimin ilgi ve duyarlılıklarını artırmış, bunun sonucunda kentlerde doğal yeşil alanların artırılmasını öngören doğal stil peyzaj tasarımı ve uygulamaları birçok modern peyzaj tasarımcısı ve planlayıcısı tarafından benimsenerek kent yeşil alanlarının tasarımında yoğun bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada doğal stilin fonksiyonel değerleri çeşitli yönlerden incelenmiş ve bunlar klasik stil ile ayrıntılı olarak karşılaştırılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Kent Yeşil Alanları, Doğal Stil, Klasik Stil

 

FUNCTIONAL VALUES OF NATURALISTIC IN COMPARISON TO FORMAL STYLE IN THE URBAN LANDSCAPE

ABSTRACT

The last few decades of the 20th century have seen a rapid change in attitudes towards nature in the urban environment, which reflects greater awareness of nature amongst the general public and also the landscape professionals. As a result, a fashion towards the production of more natural landscapes in urban areas emerged among landscape professionals, and an increasing amount of landscape practices in urban areas has involved with the use of 'naturalistic' styles. In this paper, functional values of naturalistic landscapes from different perspectives were explored and compared with more formal design of urban green spaces.

Keywords: Urban Green Spaces, Naturalistic Style Formal Style

 

 

MONTAJA HAZIR MOBİLYA BİRLEŞTİRMELERİNİN PERFORMANSLARI

 

Ergün GÜNTEKİN

SDÜ Orman Fakültesi, Orm. End. Müh. Bölümü, Isparta

Tel: (246) 2113134, Fax: (246) 2371810, E-mail: eguntekin@orman.sdu.edu.tr

 

ÖZET

Montaja hazır mobilyalar için çok çeşitli bağlantı elemanları geliştirilmiştir. Bu bağlantı elemanlarının çokluğuna karşıt mekanik performansları hakkında herhangi bir bilgi mevcut değildir. Bu çalışmada montaja hazır mobilya birleştirmelerinin performans özellikleri araştırılmıştır. Bunun için 18 mm kalınlıktaki MDF ve yongalevhalardan mekanik bağlantı elemanları ve kavela kullanılarak köşe birleştirme örnekleri hazırlanmıştır. Herbir köşe birleştirmesi için bir bağlantı  elamanı kullanılmıştır. Köşe birlestirmeleri üniversal test makinasında basınç (kapanma) testine tabi tutularak moment-rotasyon diagramları oluşturulmuştur. Moment-rotasyon diagramlari kullanılarak birleştirmelerin esnekliği ve direnci hesaplanmıştır. Araştırma sonuçları mekanik bağlantı elemanları ile yapılan birleştirmelerin kavela ile yapılan birleştirmelere göre daha az dirençli ve daha esnek olduklarını ve  malzeme ve bağlantı elamanı tipinin esneklik ve direnci etkilediğini göstermiştir. Bu calışma montaja hazır mobilya üreticileri ve tasarımcıları için birleştirmeler hakkında bir fikir vermesi açısından önemlidir.

Anahtar Kelimeler: Montaja Hazır Mobilya, Birleştirmeler, Performans.

 

PERFORMANCE OF READY-TO-ASSEMBLE (RTA) FURNITURE JOINTS

ABSTRACT

A variety of fasteners have been developed for use in the construction of ready-to-assemble (RTA) furniture. Despite their widespread use, information is lacking concerning mechanical performance of these fasteners. In this study, short-term performance of mechanical fasteners for RTA furniture was evaluated. Both particleboard and medium density fiberboard (MDF) were utilized to construct joint specimens using four types of mechanical fasteners that are specifically designed for RTA furniture. Traditional wooden dowels were also included in the study. Joint specimens were tested in compression to compare and evaluate the strength and stiffness. Results indicated that most of the mechanical fasteners have less strength and stiffness properties than glued-dowels. Material and fastener types have significant effects on the stiffness and strength of the joints. The results of this study can help furniture designers and manufacturers in the design phase of RTA furniture development to choose suitable types of fasteners to meet expected service requirements or conditions.

Keywords: RTA-Furniture, Joints, Performance.

 

 


ILGAZ  (DERBENT  ve DORUK)'DA ULUDAĞ GÖKNARI (Abıes nordmannıana subsp. bornmulleriana Mattf.) MEŞCERELERİNİN SİLVİKÜLTÜREL ÖZELLİKLERİ İLE SAPTANAN KABUKBÖCEKLERİ VE MÜCADELE YÖNTEMLERİ

(Bu çalışma TARP 2461 ve 2550 no’lu TÜBİTAK projelerinin bir bölümüdür)

 

Ziya ŞİMŞEK, Nuri ÖNER

Ankara Üniversitesi Çankırı Orman Fakültesi 18200 ÇANKIRI

Tel: 0376 213 12 88 Fax: 0376 213 69 83

E-mail: simsek@forestry.ankara.edu.tr, E-mail: oner@forestry.ankara.edu.tr

 

ÖZET

Ilgaz (Derbent ve Doruk)'da Uludağ göknarı meşcerelerinin silvikültürel özellikleri ile saptanan kabukböcekleri ve bunlarla mücadele yöntemlerini  belirlemek amacıyla bu çalışma ele alınarak 1999-2000 yılları arasında yürütülmüştür.

Elde edilen bulgulara göre Uludağ göknarı’nın hakim tür olduğu 1700-2000 m yükseltilerde, genellikle kuzey ve kuzeybatı bakılarda,  % 80-100 kapalılıklarda, %35-100 eğimlerde, 50-120 yaş ve 20-70 cm göğüs çapına sahip meşcerelerde 7 kabukböceği türü [(Cryphalus piceae (Ratz.), Ips  acuminatus (Gyll.), Orthotomicus erosus (Woll.), Pityogenes quadridens (Hartig), Ips  (Pityokteines)  curvidens  (Germ.), Trypodendron lineatus (Oliver) (Scolytidae) ; Pissodes piceae (Ilig.) (Curculionidae)]’nün bulunduğu saptanmış olup, bunlar içerisinde en yaygın ve zararlı türlerin ise önem sırasına göre  C. piceae, I. curvidens, Pissodes piceae olduğu belirlenmiştir. Kabukböceklerinin saf göknar meşcerelerinde yoğunlaştığı, karışıma sarıçam'ın katıldığı alanlarda da göknarı tercih ettiği, saf sarıçam meşcerelerinde ise bulunmadığı saptanmıştır. 

Sözü edilen orman alanı, kendisinden beklenilen tüm yararları sağlamakla birlikte, geçmiş yıllarda olduğu gibi 1990-2000 yıllarında da fırtına devrikleri ve kar kırmaları olağanüstü hasılatı arttırmış ve yer yer açılmalar olmuştur. Bunun sonucunda kabukböcekleri salgınlarının ortaya çıktığı, silvikültürel uygulamalardaki bazı eksiklikler gibi nedenlerden dolayı Ilgaz Dağı orman ekosisteminin zarar gördüğü ve sorunların çözümünün de giderek ağırlaştığı gözlenmiştir.

Ilgaz (Derbent ve Doruk)'da Uludağ göknarı meşcerelerinde  bulunan kabuköceklerinin  biyo-ekolojisi ile meşcere yapısı dikkate alındığında, bu zararlılarla yapılacak en uygun mücadelenin, ekonomik ömrünü doldurmuş ağaçlar ile bulaşık ağaç ve artıkların hızla ormandan uzaklaştırılarak zararlının sağlıklı ağaçlara geçmesini önlemek olduğu kendiliğinden anlaşılmaktadır. Kabukböcekleri yerleştikten sonra tuzak ağaçlarının ormandan uzaklaştırarak, zararlı yoğunluğu önemli azalmalar oluncaya kadar kesme/tuzaklama/uzaklaştırma işlemlerinin sırasıyla ve belirli aralıklarla tekrarlanması gerekmektedir. Bu mücadele yöntemlerinden feromon tuzaklar kullanmak suretiyle zararlı popülasyonunu ekonomik zarar eşiğinin altında tutulması mümkün görülmektedir. Ancak bunun gerçekleştirilebilmesi için, bulaşık alanlarda her yıl sörvey yapılarak salgının şiddet ve boyutlarının belirlenmesi gerekir. Silvikültürel müdahaleler ile biyoteknik yöntemlerin zamanında uygulanması büyük önem taşıdığından, sözü edilen çalışmaların Ilgaz’da mayıs - ağustos ayları arasında tamamlanması gerektiği; saf meşcere kuruluşu yerine, ibreli ve yapraklı türlerin yer aldığı karışık meşcerelerin oluşturulması gerektiği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler: Kabukböcekleri, Uludağ Göknarı, Meşcere, Silvikültür, Mücadele Yöntemleri

 

SILVICULTURAL PROPERTIES OF ULUDAG FIR (Abies nordmanniana subsp. bornmülleriana Mattf.) IN ILGAZ (DERBENT and DORUK) AND DETERMINED BARK BEETLES AND CONTROL METHODS

ABSTRACT

This study was carried out to determine the silvicultural properties and bark beetles and also their control methods in Ilgaz (Derbent and Doruk)’s Uludag fir stands between 1999 and 2000.

At elevations between 1700 and 2000 meters where Uludag fir is dominant species, and stands which are generally at north and northwest aspects, and 20-70 cm dbh, have 80-100% canopies, 35-100% slopes, 50-120 age, 7 bark beetle species [Cryphalus piceae (Ratz.), Ips acuminates (Gyll.), Orthotomicus erosus (Woll.), Pityogenes quadridens (Hartig), Ips (Pityokteines) curvidens (Germ.), Trypodendron lineatus (Oliver) (Scolytidae); Pissodes piceae (İllig.) (Curculionidae)] have been determined. We also determined that bark beetles are dense in pure fir stands; fir is preferred where scots pine is mixed to composition and there are no bark beetles in pure scots pine stands.

Besides of supplying all expected benefits, the forest area mentioned above, like old years also between 1999 and 2000, over-thrown and snow crushes have increased extraordinary yield and some ascensions have occurred. Thus, it’s observed that bark beetle infestations are occurred and Ilgaz Mountain ecosystem have been damaged because of some deficiencies at silvicultural treatments and also those are getting harder to be solved the problems.

When compositions of stands and bio-ecologies of bark beetles in Uludag fir stands in Ilgaz (Doruk and Derbent) are taken into care, the best appropriate control methods are removal of infested and/or weed trees, cutting-left, and by this way, preventing pests to infest vigorous trees. Those are necessary that removal and burning of trap trees after bark beetles are established, repeat of cutting/trapping/removing processes in a specific order and in a specific time interval. It seems possible to keep pest population under economic injury level with use of pheromone traps, which is one of these control methods. In order to realize, it’s needed to be determined the infestation’s size and hardness by surveying infestation area every year. Because of the importance of using biotechnical methods and silvicultural treatments together, works mentioned above should be completed between may and august in Ilgaz; mixed stands which contain softwoods and hardwoods together should be established instead of pure stand compositions.

Keywords: Bark Beetles, Uludag Fir, Stand, Silviculture, Control Methods.

 

PARAFİNLE EMPRENYE EDİLEN AHŞABIN MAKROSKOPİK ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE KURU SICAKLIĞIN ETKİSİ

 

Ahmet Ali VAR

SDÜ Orman Fakültesi, Or. End.  Müh. Böl., 32260, Isparta,

Tel: 0 246 211 31 42, Faks: 0 246 237 18 10, E- mail: ahmetalivar@yahoo.com

 

ÖZET

Kuru sıcaklık, bir süre ateşte ısıtılan madeni kap vb eşyalardaki sıcaklıktır. Makroskopik özellik, doğrudan gözle veya bir büyüteç ile görülebilen ya da hissedilebilen özelliklerdir. Bu çalışma, parafinle emprenye edilen ahşabın makroskobik özelliklerine  kuru sıcaklığın etkileriyle ilgili sonuçları içermektedir.

Kayın (Fagus orientalis Lypsky), Ladin (Picea orientalis L. Link), Kızılağaç (Alnus glutinosa Geartn.) ve Sarıçam (Pinus sylvestris L.) ağaçlarının diri odunundan hazırlanan örnekler, Parafin çözeltisine daldırılarak emprenye edilmiştir. Sonra, metal bir kaba su doldurulmuş, kap ısıtılarak içindeki su kaynatılmıştır. Bu kap, bir süre örnek üzerinde bırakılmış ve sonra kaldırılmıştır. Örnek yüzeyindeki değişiklikler gün ışığında çıplak gözle incelenmiştir. Testler  laboratuvar şartlarında gerçekleştirilmiştir.

Kuru sıcaklık, parafinle emprenye edilmiş ahşabın yüzey görünümünde olumlu bazı değişiklikler meydana getirmiştir. Yüzeyde sıcaklık etkisiyle yapışma ve kayganlık oluşmamış, fakat biraz koku hissedilmiştir. Bu koku, parafinin kuru sıcaklık etkisinde kalmasından olabilir. Ayrıca, kontrole göre, emprenye süresi uzadıkça parafinli ahşabın yüzey parlaklığı da artmıştır.

Anahtar kelimeler: Ahşap, Parafin, Emprenye, Kuru Sıcaklık, Makroskopik Özellikler

 

THE EFFECTS OF DRY HEAT ON MACROSCOPIC PROPERTIES OF PARAFFIN WAX TREATED WOOD

ABSTRACT

Dry heat comes from heated cookware. Macroscopic features are the properties which can be seen with naked eyes or magnifier or can be sensed. This study covers the effects of dry heat on macroscopic properties of paraffin wax treated wood.

Sapwood specimens prepared from beech (Fagus orientalis Lypsky), spruce (Picea orientalis L. Link), alder (Alnus glutinosa Geartn. L.) and scotch pine (Pinus sylvestris L.) were impregnated in paraffin wax solution. Then, a water filled metallic container was heated until the water boiled. Following it was put on the treated specimen for a definite time. After it was remove, the changes on surface of  the specimen were investigated with naked eyes through sunlight. Tests were realized in laboratory conditions

Dry heat caused some positive changes on the surface properties of treated wood. Sticky and slippery surface did not occur with heat treatment. However, odour came from the surface of the wood. This could be due to dry heat effect on the paraffin wax. In addition, comparing with control, the surface brightness was increased with the extent of impregnation time.

Keywords: Wooden, Paraffin Wax, Impregnating, Dry Heat, Macroscopic Properties.

 

 


ULUSAL ORMAN ENVANTERİ KAVRAMI VE İSVEÇ ÖRNEĞİ

 

Ramazan ÖZÇELİK

SDÜ Orman Fakültesi Orman Amenajmanı A.B.D

E-mail: ramazan@orman.sdu.edu.tr

 

ÖZET

Ulusal Orman Envanteri (UOE) ulusal ormancılık politikasının belirlenmesi ve orman kaynaklarından yararlanmanın ulusal düzeyde planlanabilmesi bakımından büyük önem taşımaktadır. Her ülke orman kaynaklarındaki değişimleri izlemek ve bu değişimlere uygun ormancılık politikasını yeniden kararlaştırmak için UOE ’ne ihtiyaç duymaktadır.

Bu makalede, UOE kavramı; Türkiye’de UOE ’ni zorunlu kılan nedenler; ülkemiz için uygun UOE modelinin seçimi ve organizasyonunun gerçekleştirilmesine örnek olarak İsveç UOE, ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

Anahtar kelimeler: UOE, Envanter, Örnekleme Yöntemleri

 
CONCEPT OF NATIONAL FOREST INVENTORY AND EXAMPLE OF SWEDEN

ABSTRACT

National Forest Inventory (NFI) is very important to determine the forest policy and the utilization of forest resources planning on national level. Each country needs NFI to follow the changes on forest resources and to determine the forest policy anew.

In this article, concept of NFI, the resources are make necessary the NFI in Turkey, as an example the NFI model in Sweden to choose suitable NFI model and to realize of its organization were explained in detail.

Keywords: NFI, Inventory, Sampling Methods

 

KRAFT HAMURUNDAN KALINTI LİGNİNİN İZOLE EDİLMESİ VE YAPISI

 

Birol Uner

SDÜ Orman Fakültesi, Orman Ürünleri Kimyası A.B.D. Isparta

E mail: buner@orman.sdu.edu.tr

 

ÖZET

Kağıt hamuru hazırlama ve ağartma işleminde amaç polısakkaritleri zarar vermeden lignini uzaklaştırmaktır.  Kalıntı ligninin analizi ligninin reaksiyona girmeyen kısmı hakkında çok değerli bilgiler vermektedir.  Kalıntı ligninin özelliklerini ve yapısını açıklayabilmek kağıt hamuru hazırlama tekniği ve ağartma işlemlerini modifiye edebilmek için önemlidir.  Kalıntı ligninin yapısını açıklamak için iki değişik izole etme methodu geliştirilmiştir. Bu izole edilen lignin örnekleri değisik analitik metotlar ile analiz edilmistir.

Anahtar Kelimeler: Lignin, Guayasil Birimi, Siringil Birimi, Kalıntı Lignin, Fenolik Hidroksil Gruplar, Öğütülmüş Odun Lignini, Beta-O-4 Yapısı.

 

ISOLATION AND STRUCTURE OF RESIDUAL LIGNIN FROM KRAFT PULP

ABSTRACT

In pulping and bleaching, the purpose is to remove lignin without damaging polysaccharides. It is very important to elucidate the characteristic and structures of residual lignin in order to modify pulping and bleaching process.  Analysis of residual lignin gives valuable information about unreactive part of the lignin.  In order to clarify the structure of residual lignin, two different isolation methods were developed. These lignin samples were investigated with different analytical techniques.

Keywords: Lignin, Guaiacyl Unit, Syringyl Unit, Residual Lignin, Phenolic Hydroxyl Group, Milled Wood Lignin, Beta-O-4  Structure.

 

 


DOĞU KAYINI (Fagus oriantalis L.) ve KARA KAVAK (Populus nigra L.)  KOMBİNASYONU İLE ÜRETİLMİŞ LAMİNE AĞAÇ MALZEMELERİN BAZI FİZİKSEL ve MEKANİK ÖZELLİKLERİ

 

Hakan KESKİN,  Abdullah TOGAY

Gazi Üniversitesi, Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi, Endüstriyel Tek. Eğt. Bölümü, O6500 Beşevler / ANKARA

Tel : 0 (312) 2126767-323  E-mail: khakan@gazi.edu.tr, atogay@gazi.edu.tr

 

ÖZET

Bu çalışma, Doğu kayını ve Kara kavak kombinasyonu ile üretilmiş lamine ağaç malzemelerin bazı fiziksel ve mekanik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Doğu kayını ve Kara kavak odunlarından PVAc-D4 tipi tutkal ile beş katmanlı olarak hazırlanan lamine masif ağaç malzemeler kullanılmıştır. Hazırlanan 250 adet deney örneği üzerinde; yoğunluk TS 2472, eğilme direnci TS 2474, eğilmede elastiklik modülü TS 2478, basınç direnci TS 2595, makaslama direnci ASTM D 3110, yarılma direnci ise ASTM D 143 esaslarına uyularak belirlenmiştir. Deneyler sonunda, Doğu kayını ve Kara kavak kombinasyonu ile üretilmiş lamine ağaç malzemelerin hava kurusu yoğunluğu 0.571g/cm3, eğilme direnci 98.66 N/mm2, eğilmede elastiklik modülü 9020.24 N/mm2, basınç direnci 54.49 N/mm2, makaslama direnci 9.11 N/mm2, yarılma direnci 0.540 N/mm2 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlara göre; kayın ve kavak kombinasyonu ile üretilmiş lamine ağaç malzemeler mobilya malzemesi olarak kullanılması önerilebilir.

Anahtar kelimeler: Laminasyon, Doğu kayını, Kara kavak, PVAc-D4 Tutkalı

 

PHYSICAL AND MECHANICAL PROPERTIES OF LAMINATED WOOD MATERIALS MADE UP WITH THE COMBINATION OF ORIENTAL BEECH WOOD AND POPLAR WOOD

ABSTRACT

This study was conducted to determine some physical and mechanical properties of laminated wood materials made up with the combination of  Oriental beech wood and poplar wood. For this aim, the laminated wood materials were prepared in the form of five layers from Poplar and Oriental beech wood glued by PVAc-D4 adhesive. The air dry density (TS 2472), bending strength (TS 2474), modulus of elasticity (TS 2478), compression strength (TS 2595), shear strength (ASTM D 3110), cleavage and bursting (ASTM D 143) were determined in due course for a total of 250 prepared samples. Consequently, the air dry density of 0.571 g/cm3, bending strength of 98.66 N/mm2, modulus of the elasticity of 9020,24 N/mm2, compression strength of 54.49 N/mm2, shear strength of 9.11 N/mm2, cleavage and bursting of 0.54 N/mm2 were found. Accordingly, laminated Oriental beech wood and poplar wood combination could be proposed as  furniture materials.

Keywords : Lamination, Oriental beech, Poplar, PVAc-D4 Adhesive

 

ISPARTA İLİNDEKİ BAZI REKREASYON ALANLARININ MEVCUT POTANSİYELLERİNİN BELİRLENMESİ


(Bu makale, SDÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Orman Mühendisliği Anabilim Dalı’nda Prof. Dr. Musa GENÇ’in danışmanlığında 2000 yılında hazırlanan yüksek lisans tezinin özetidir)

 

Murat AKTEN

SDÜ Orman Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Isparta

E-mail: makten@orman.sdu.edu.tr

 

ÖZET

Bu çalışmada, Isparta İlindeki bazı rekreasyon alanlarının mevcut potansiyelleri ve kent içi rekreasyon alanlarından yararlanacak insanların talep ve eğilimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Eğilimlerin belirlenmesi için anket çalışması, rekreasyon alanlarının mevcut potansiyellerinin saptanması için ise Gülez yöntemi kullanılmıştır.

Bu yöntemler ışığında elde edilen sonuçlar, artan rekreasyonel taleplere rağmen Isparta yöresindeki incelenen rekreasyon alanlarının mevcut kapasiteleri ölçüsünde, kendilerinden beklenen hizmet ve işlevleri temin etmekten uzak olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: Isparta, Rekreasyon Alanları, Rekreasyon Potansiyeli

 

DETERMINATION OF THE EXISTING POTENTIALS OF SOME RECREATIONAL AREAS IN ISPARTA PROVİNCE

ABSTRACT

This study aims to determine existing recreational potentials and user demands and tendencies of some selected areas in Isparta province. Gülez’s method is used to determine the existing recreational potentials of selected areas. A questionnaire survey is also conducted to determine user attitudes. 

Results of this study revealed that despite the increasing recreational demands, existing capacities of recreational areas studied is far from providing expected functions and services for people living in Isparta province.

Keywords: Isparta, Recreational Areas, Recreational Potential

 

 


TÜRKİYE'DEKİ AV TURİZMİ UYGULAMALARININ ÖZEL AVLAK İŞLETMELERİNE ETKİLERİ

 

İsmail ŞAFAK

Ege Ormancılık Araştırma Müdürlüğü PK.51 Urla-İzmir

Tel: 232-766 34 95-97  Faks: 232-766 34 99 E-mail: isafak35@hotmail.com

 

ÖZET

Türkiye`deki av turizmi etkinliklerinin ele alındığı bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde avcılık, turizm ve av turizmi kavramları arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. İkinci bölümde av turizmi etkinliklerinin önemi ve yasal dayanağı açıklanmış, av turizmi etkinliklerini gerçekleştiren aracı kuruluşlar ile ilgili bilgiler ifade edilmiştir. Ayrıca av turizminin Türkiye ekonomisine olan katkısına da bu bölümde yer verilmiştir.

Çalışma`nın üçüncü bölümünde Türkiye`de 15 yıllık bir geçmişi olan özel avlak işletmeleri ile ilgili bilgilere yer verilmiş, özel avlak işletmeleri ile av turizmi arasındaki ayrılmaz ilişki ortaya konulmuştur. Yine özel avlak işletmelerine büyük sıkıntılar yaratan av turizmi etkinlikleri açıklanmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde Türkiye`de av turizminin gelişebilmesi için yapılması gereken etkinliklere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Av Turizmi, Özel Avlak İşletmeleri

 

THE EFFECTS OF GAME HUNTING TOURISM APPLICATIONS ON PRIVATE GAME ENTERPRISES IN TURKEY

ABSTRACT

This study which deals with game hunting activities in Turkey includes 4 sections. In the first section, the relations among terms such as game-hunting, tourism and game-hunting tourism were clarified. In the second section, the importance of game-hunting tourism and its status were explained in addition to the agent organisations who realise game-hunting tourism activities in Turkey. Contribution of game hunting tourism to the Turkish Economy was also included in this section.

Historical information covering 15 years of period since the Private Game Hunting Enterprises’ establishment in Turkey was given in the third section. The joint relation between private game hunting enterprises and game hunting tourism was also described in this section. Game hunting activities which cause difficulties in the private game-hunting enterprises were also explained. Finally, the requirements that will improve game-hunting tourism in Turkey were determined in the fourth section, in this study.

Keywords: Game Hunting Tourism, Private Game Hunting Enterprises

 

ISPARTA İLİ’NDE AGROFORESTRY UYGULAMALARI VE BU UYGULAMALARDA KULLANILABİLECEK BİTKİ TÜRLERİ

 

Serap FİLİZ1 Ahmet TOLUNAY2

1 Ege Ormancılık Araştırma Müd., İzmir  E-mail: serfiz@hotmail.com

2 SDÜ Orman Fak., Orman Ekonomisi ABD, Isparta E-mail: atolunay@orman.sdu.edu.tr

 

ÖZET

Bu çalışmada Isparta İli’nde agroforestry (tarımsal ormancılık) uygulamaları gözlemlenmiş, uygulanmakta olan üretim teknikleri ve kullanılan bitki türleri (ağaç, ağaççık, çalı, ve yem bitkileri) saptanmıştır. Çalışmada, gözlem, karşılıklı görüşme ile Agroforestry Tanıma, Değerlendirme ve Geliştirme Tekniği (ATDG) kullanılmıştır.

Çalışmada, geleneksel tarımsal uğraşların içinde agroforestry üretim sistemlerine benzer uygulama örnekleri görülmüştür. Bu uygulama örnekleri; alley ürün yetiştirme tekniği, ev bahçeleri, rüzgar perdeleri, sınır ağaçlandırmaları ve yem bankası tekniklerinin benzerleridir.

Bu üretim tekniklerini uygulayan üreticilerin bitki türü seçiminde yörenin ekolojik şartlarına uygun ve ekonomik getirisi olan türleri tercih ettiği görülmüştür. Çalışma sonucunda yöre için uygun agroforestry sistemlerinde kullanılabilecek türler önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Isparta, Agroforestry, Bitki Türleri

 

AGROFORESTRY PRACTICES AND USEFUL PLANT SPECIES IN AGROFORESTRY PRACTICES FOR ISPARTA PROVINCE

ABSTRACT

In this study, current agroforestry practices and plant species (tree, shrub, brush and fodder crops) used were determined in Isparta Province. Observation, dialogue and diagnosis&design (D&D) methods have been used in the work.

During the study, it is observed that some traditional agricultural practices are very similar to agroforestry techniques. They are similar to various techniques such as alley cropping, homegardens, windbreaks, boundary plantations and fodder banks

In the study, it is determined that farmers prefer the species that are suitable for ecological conditions of the region and profitable. At the end of the study the suitable species for the agroforestry techniques has been offered.

Keywords: Isparta, Agroforestry, Plant Species

 

 

 


KARA CEVİZ (Juglans nigra L.) PLANTASYON YÖNETİMİ

 

(Bu makale, Dr. Walter Beineke’nin Purdue University (West Layfayette, IN, USA) Cooperative Extension Service, FNR-119 nolu “Black Walnut Plantation Management” adlı yayını kısaltılarak hazırlanmıştır)

 

Dr. Walter BEİNEKE1, Çeviren: Ayşe DELİGÖZ2

1 Cooperative Extension Service, Purdue Univesity, West Lafayette Indiana , USA.

2S.D.Ü. Orm.Fak., Orm. Müh.Böl., Silvikültür ABD.

E-mail: ayseis@orman.sdu.edu.tr

| Ana Sayfa |